Een cadeautje voor de juf of meester: zin of onzin?

| 1 juli 2015 | Reacties (0)

Op veel scholen (maar lang niet allemaal) is het de gewoonte dat de kinderen op de laatste schooldag een cadeautje meenemen voor de juf of meester. Bonbons, douchecrèmes, kaarsjes, kaarten, bloemen, bedrukte t-shirts of koffiemokken met ‘voor de beste juf’ – er wordt behoorlijk uitgepakt.

Weet je niet wat je moet geven? Dan biedt Pinterest pagina’s vol creatieve, persoonlijk te fröbelen afscheidscadeautjes. Niet zo’n knutselaar? Ook geen punt, bij winkelketens als de Action, Hema of Jamin kun je kant-en-klaar-bedankcadeautjes kopen. Net als bij traktaties en kinderfeestjes lijkt het geven van afscheidscadeautjes soms meer om een wedstrijdje tussen ouders te gaan (wie geeft het leukste, creatiefste, uniekste cadeautje) dan om de gedachte erachter.

Laurens Sloot, hoogleraar retail marketing aan de Rijksuniversiteit Groningen, zit ziet in de afscheidscadeaus een mooi voorbeeld van wat in de psychologie ‘self disclosure’ wordt genoemd. In een artikel in NRC legt hij dit uit: Volgens dit principe uit je met een cadeautje niet alleen waardering aan de ander, maar zeg je daarmee – onbewust – ook iets over jezelf. Zoals: ik ben een attent mens. Of: ik heb wat voor jou over.

Op de keper beschouwd hoef je de leerkracht geen cadeautje te geven. De leerkrachten krijgen immers gewoon betaald voor hun werk. Toch is dat wel erg onpersoonlijk geredeneerd. Een blijk van waardering na een geslaagd schooljaar geeft het contact met de leerkrachten de menselijkheid en warmte die je ook van hen verwacht in de omgang met je kind en met jou als ouder. Moet je daar grote cadeaus voor kopen? Nee, het is de geste die telt: jij een handdruk en een welgemeend woordje van dank, je kind een mooie tekening of een kaart met een gedichtje.

 

Gerelateerde artikelen:

Tags: , , , , , , , , ,

Categorie: HvT2

Schrijf een reactie