Een del in de qaq

| 11 september 2013 | Reacties (1)

En zo zijn we opeens alweer een maand bezig met het nieuwe schooljaar.
Alweer een maand ’s ochtends de kinderen achter de luie vakantiereten aanzitten en ze manen te eten/aan te kleden/tanden te poetsen.
Ach ach, de heerlijke vertrouwde ochtendstress.

Susanne van der Poel

Columniste Susanne van der Poel, met haar zoon Tijl en dochter Olivia. Foto: Rein van Koppenhagen

Tijl zit nu in groep 3 en voelt zich een hele kerel.
De eerste week mochten de ouders nog mee de klas in maar daarna was het verboden terrein voor mensen groter dan 1.40 meter.
De juf als uitzondering natuurlijk.
Dus ik sta tegenwoordig wat verloren onder aan de trap om te kijken hoe mijn zoon met een ‘ik zit in groep 3 en ik ben nu volwassen’- gezicht zijn jas ophangt en z’n hapje en drankje in de daarvoor bestemde plastic kratten legt.
Als ik geluk heb, werpt hij nog een blik naar beneden en krijg ik een laf handje dat je zou kunnen interpreteren als een zwaai.
Maar dan ook alleen omdat ik op m’n hardst ‘Tijl! Tijl!’ heb gefluisterd.
Moeder de groupie.
Moeder die met lede ogen toekijkt hoe haar baby, de benjamin, het opeens uitstekend zonder haar blijkt te kunnen.
(Wat trouwens vreemd is, want thuis lukt het maar stééds niet om z’n jas op te kapstok te hangen. Heel raar. Hij valt steeds op de grond, vlak na het binnenkomen en komt met geen mogelijkheid op een haakje terecht. Raar.)

Ik vind groep 3 een fascinerend schooljaar.
Er gaat opeens een wereld open van letters, woorden, zinnen en rekensommen met bananen en knopen.
Elke dag komt er een letter bij, die Tijl me laat zien door ‘m tijdens het douchen op de beslagen douchewand te schrijven.
In spiegelbeeld, want anders kan ik het niet lezen.
Was ik net gewend om bij Olivia (groep 5) de letters weer op de grotemensenmanier uit te kunnen spreken, nu moet ik weer terug naar ‘puh’, ‘è’, en ‘uh’ en halen we boekjes uit de bieb met discutabele titels als Ik eet een teen.
(Kannibalisme, je kunt er niet vroeg genoeg mee beginnen.)
Opeens zijn letters voor hem geen op zichzelf staande tekens meer, maar vormen ze woorden en is niet-lezen geen optie meer.

Zo kwam het zover dat Tijl mij deze week voor het slapengaan voorlas, in plaats van andersom.
‘Een bel in de pap’ is het spannende verhaal van Nijl en haar vriendjes Tip en Does die besluiten een lekker papje te gaan eten, maar waar Nijl per ongeluk geen sap maar sop in de pap doet.
U kent het vast en anders maakt Oprah hier binnenkort wel een special over.
Ik zal het einde niet verklappen, maar het is een echte must-read.
Ik lag naast hem op bed en luisterde hoe de jongen, wiens luier ik écht vorige week nog, toch? verschoonde, mij 14 bladzijdes voorlas.
Soms haperend en zichzelf corrigerend, maar met een gezicht dat bijna ontplofte van trots.
Ik lag erbij en keek ernaar. Trots ook natuurlijk en vol verwondering, hoe dat nou zo opeens was gekomen.

Daarna sprong hij van het bed, gooide zijn knuffel de lucht in en ging aan de slag met een stapel Duplo, onderwijl een liedje zingend over poep en scheten.

Goddank.
Hij mag dan wel kunnen lezen en schrijven maar het is nog steeds mijn eigen ongeleide projectiel.
En de buh is nog vaak een duh en de puh schrijft ie steevast als q, maar dat verbeter ik lekker niet.
Het hoeft ook allemaal niet zó snel te gaan hè.

Nu ga ik een jas ophangen.

 

Columniste Susanne van der Poel is 38 jaar, getrouwd en moeder van Olivia (8) en Tijl (6). Susanne schrijft sinds 2005 op haar eigen weblog Susyschrijft en is was jarenlang columniste voor de tijdschriften Kinderen en Kek Mama. Je kunt Susanne ook volgen op Twitter en Facebook.

Beeld: Rein van Koppenhagen

Gerelateerde artikelen:

  • Ons schooltje is een mooi schooltje. Ik kwam er voor het eerst toen ik, nog kindloos, mijn stem ...

  • ‘Mijn kinderen hebben zo’n zomervakantie zoals die van mij in mijn herinnering is; 6 weken lang ...

  • Ik moet zeggen; ik ben niet zo dol op kinderen. Ho ho ho, hold your horses! Natuurlijk wel op di ...

  • Gisteren was Het Grote Eindfeest op onze school. De kinderen kijken daar al weken reikhalzend n ...

  • Onze school is nog één van de weinigen waar de kleuterklassen elke week naar het lokale zwembad ...

Tags: , , , , , ,

Categorie: Columns, Groep 3-4

Reacties (1)

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. Mimi schreef:

    Hahahaha! Heerlijk. Echt.

Schrijf een reactie