Ko komt logeren!

Pompom

In de kleuterklas op onze basisschool de 10e Penning voelen de kleintjes zich al snel thuis. Een van de belangrijkste factoren daarbij is dat de kinderen samen mogen wennen met hun vriendje Pompom.
Pompom is een zachte handpop die wordt ingezet bij allerlei activiteiten. Hij helpt bij de lessen, hij mag mee op excursies, maar als je net op school bent mag hij lekker bij je op schoot zitten. En wennen in zo´n nieuwe kleuterklas gaat toch wel een stuk makkelijker met je vriendje Pompom erbij.

Ko

Op mijn vorige school hadden wij Ko, een knuffelpopje dat hoort bij de methode ‘Ik & Ko’. Ko had een eigen koffertje, kleertjes voor mooi en slecht weer en een rugzakje met allerlei spulletjes. Het was de bedoeling dat Ko af en toe met de kinderen mee naar huis zou gaan en ouders in het schriftje van Ko zouden schrijven wat hij allemaal beleefd had, wat hij gegeten had en wat er nog meer het vermelden waard was. Leuk, gezellig en leerzaam.
Ko is mee geweest op vakantie naar Turkije, Marokko, Nieuw Zeeland en iedere keer kwam het schriftje terug vol met foto´s van Ko in zwembroek, met snorkel en zelfs met een hengel en visstoeltje.

Columniste Ellen Lammerts is directeur van een basisschool.

Toen Ko er nog maar kort was, hadden we de kinderen uitgelegd wat de bedoeling was. De ouders kregen informatie mee via de nieuwsbrief en de kinderen wilden hem allemaal tegelijk mee naar huis nemen.
Zo ook kleine Denley. Hij was nog maar een paar dagen op school toen hij in het weekend Ko mee naar huis mocht nemen. Dolenthousiast liep hij na schooltijd naar zijn moeder. “Mam”, riep hij, “ík mag morgen Ko mee naar huis nemen om te logeren.”
Nu wilde het toeval dat wij op school een overblijfmoeder hadden die Co heette. Co had een grote mond en een klein hartje en bemoeide zich overal mee. Iedere ouder wist al na één dag wie Co was en dat Co niet tegen gesproken moest worden.
De moeder van Denley reageerde enigszins verstrooid op de enthousiaste verhalen van haar zoon. Het duurde even tot het kwartje viel.
“Co!” riep ze uit. “Wat is dat voor gedoe met Co, Denley?”
Waarop Denley het hele verhaal nog een keer vertelde. Over dat de kindjes allemaal Ko een keer mee mochten nemen om thuis te logeren. Dat Ko dan een pyjamaatje meenam en een schriftje waarin je moest schrijven wat Ko allemaal at. En een koffertje met kleren en een tandenborstel en dat Ko al bij Alicia en Kailey was wezen logeren en dat dat heel leuk was.

Ik zag de moeder van Denley langzaam rood kleuren.
“Denley”, riep ze uit, ”je denkt toch zeker niet dat ik Co mee naar huis neem! Co heeft een eigen huis. Laat haar daar lekker gaan slapen. Wat moet ik in hemelsnaam de hele avond met die vrouw in huis! Ik vind het prima als Co een keer een kopje thee komt drinken, maar logeren gaat mij te ver. En dat ik dan ook nog in een schriftje op moet schrijven wat Co allemaal gegeten heeft en wat voor kleur pyjama ze heeft. Ik pieker er niet over. Zijn ze nou helemaal gek geworden op die school van jou. Kom op, we gaan de juf vertellen dat we daar niet aan gaan beginnen.”
Denley achter zich aantrekkend stormde ze naar binnen de juf tegemoet.
Toen Denleys moeder het misverstand ontdekte, moest ze er zelf het hardst om lachen. Kleine Denley ging met zijn geliefde Ko naar huis en wij hebben nog weken stille pret gehad als we Co zagen langskomen. We zagen haar al bij de kinderen thuis op de bank zitten, in haar pyjamaatje.

Ellen Lammerts (56) schrijft maandelijks een column voor Thuisinonderwijs.nl. Ellen is directeur van OBS 10e Penning in Vierpolders, een dorpsschool met 140 leerlingen die net een nieuw schoolgebouw heeft betrokken. Ze is getrouwd en moeder van twee kinderen van 20 en 22, die ze vaak smakelijke verhalen vertelt over haar werk op school. Het wel en wee op de school valt ook te volgen via twitter.

• 

• 

Tags: kleuter, Ko, logeerbeer, PomPom, wennen

Categorie: Columns